fot. Archiwum Programu Kultura w drodze

„Dzielny Azorek” – tekst, który łączy ludzi

W okresie międzywojennym w Szamocinie działał teatr amatorski, który wystawiał swoje sztuki w „Concordii”. Później działały Teatr "Otwarty i Teatr "44".

Teatr. Więź, która nas łączy

 

W ramach programu „Kultura w drodze” w Szkole Podstawowej im. Marii Konopnickiej w Szamocinie zrealizowany został  spektakl „Dzielny Azorek” , którego autorem jest nieżyjący pisarz Andrzej Klawitter.

 

Na inauguracyjnym spotkaniu w Budynku Kultury – Centrum Integracji Środowiskowej, w którym mieści się Biblioteka Publiczna, mogliśmy zapoznać się z twórczością Andrzeja Klawittera. Podczas wystawy zaprezentowano maszynopisy, rękopisy, fotografie, wydane powieści, ale i utwory nieopublikowane.

Na wydarzeniu został przedstawiony materiał audio – dubbing pn. „Dzielny Azorek”, który zainspirował realizatorów projektu do działania.

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Pomost pokoleń I: zachowanie dziedzictwa lokalnego

Zrealizowane 2021 r.  przez Szamociński Teatr „44”,  słuchowisko, stało się inspiracją i pretekstem do podjęcia współpracy  z młodymi ludźmi. W ten sposób dziedzictwo lokalne ma wielką szansę, aby przetrwać i  zachować w pamięci, tych którzy przyczynili się do budowania kultury lokalnej.

Niebywałą zaletą integracji pokoleniowej jest tworzenie pomostu, w jakim zachowana zostaje „metapamięć” (zasoby lokalnych twórców),  które możemy poddać interpretacji, poznając w ten sposób język młodego pokolenia i doświadczać „tego samego, ale na nowo”.

Powrót do pierwszej szkoły pisarza

 

Sztuka pisarza została wystawiona w pierwszej szkole autora. 

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

To dla mnie doświadczenie jakiegoś przeznaczenia. Tego, że nasze życie i praca ma sens.  To taki prezent ze specjalną dedykacją dla dzieci – opowiada koordynator o projekcie. Andrzej Klawitter pisarz, satyryk i aforysta urodzony w Szamocinie, swoje doświadczenie ze szkołą podstawową, wspominał zawsze ciepło i serdecznie. 

Wartości edukacyjne ukryte w zabawie twórczej

Projekt jest odpowiedzią na zainteresowanie uczniów z małej miejscowości dodatkową aktywnością w ramach rozszerzenia zajęć teatralnych. Rezultatem przedsięwzięcia  było stworzenie  oferty kulturalno-oświatowej w szkole.  

Skierowana do dzieci sztuka „Dzielny Azorek” jest parabolą życia społecznego. Pokazuje pewne schematy funkcjonujące w społeczeństwie. Spektakl o wartościach edukacyjnych, etycznych i moralnych przedstawia szkic postaci bohaterów, pewnych „szablonów”.

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Równocześnie jest pewnym przerysowaniem relacji w społeczeństwie. Sposób odgrywania ról przez dzieci uczy ich rozróżniania prawidłowych i  dobrych postaw życiowych oraz samodzielnych wyborów sprzyjających ich dojrzałości psychofizycznej.

 

 

Dzięki temu młodzi ludzie mogą odnieść się do symboli i wzorów tkwiących w naszej podświadomości, np. portretów masek zwierzęcych.

 

Teatr jako forma może być najdojrzalszym przygotowaniem do uczestnictwa w życiu społecznym, ćwiczy bowiem umiejętność obserwacji. Uczy małych aktorów spostrzegawczości i samodzielnego myślenia. Młodzi ludzie mają okazję zmierzyć się z treścią merytoryczną na sposób teatralny.

Gra w teatrze rozwija wyobraźnię, pozwala wyzbyć się strachu przed publicznymi wystąpieniami, wzmacnia poczucie pewności siebie. Jest to praca z emocjami, które w okresie dojrzewania są bardzo ważne. Często takie działania są arteterapią i alternatywą dla nich – opowiada Jan Kajrys, reżyser.

 

Założeniem projektowym było zarażenie młodych ludzi teatrem, aby w przyszłości kontynuowali tradycję Teatru 44.

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Bardzo bym chciał i dołożę wszelkich starań, ale również będę zadowolony jeśli stworzą własną grupę teatralną i będą kontynuować działalność teatralną w Szamocinie, która została zainicjowana przez mieszkańców naszego miasta w okresie międzywojennym – przyznaje Jan Kajrys.

 

Dla młodzieży to pierwsza przygoda z teatrem, o której opowiadają z wielkim entuzjazmem. Teraz ich marzenia skupiają się głównie wokół sceny.

Szamocin o głębokich tradycjach teatralnych

W okresie międzywojennym w Szamocinie działał teatr amatorski, który wystawiał swoje sztuki w „Concordii”.  Jolanta Maciołek i Józef Barański założyli Teatr „Otwarty” w 1984 roku, który działał do 1990. Grała w nim młodzież z Szamocina. Obecnie tradycję teatralną kontynuuje Teatr „44” działający przy Szamocińskim Ośrodku Kultury.

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Pierwszym działaniem teatralnym, który zainspirował powstanie Teatru „44” był spektakl kończący pierwsze warsztaty teatralne w roku 1992. Był to spektakl „Wit Stwosz – pożegnanie Wita Stwosza z ołtarzem mariackim” w reżyserii Luby Zarembińskiej. Kreacja Edmunda Świerczyńskiego który wcielił się w postać Wita Stwosza była rewelacyjna. Następnym spektaklem była „Spowiedź w Drewnie” Jana Wilkowskiego gdzie kreacja Edmunda Świerczyńskiego została bardzo dobrze oceniona przez krytyków. Wokół Edmunda Świerczyńskiego zebrali się pozostali aktorzy. Graliśmy dla rożnych grup wiekowych: dzieci, młodzieży, ale głównie dla dorosłych – opowiada reżyser.

 

Słuchowisko kontra teatr

Dla reżysera to pierwszy taki eksperyment połączenia dwóch dyscyplin. Odbiorca  może być trochę zdezorientowany, ale dzięki temu doświadcza też wielu innych doznań

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Jest to nowe doświadczenie, pozwala na łączenie rożnych form teatralnych. Umożliwia odbiorcy skupienie się na grze aktorów w żywym planie, a następnie koncentrujemy się na słuchowisku i zatapiamy  w teatrze wyobraźni – opowiada o nowym spektaklu Jan Kajrys.

 

Dodatkowym utrudnieniem dla młodych aktorów było wprowadzenie elementów pantomimy  

 

Wykorzystywaliśmy grę ciała i mimikę w tekstach płynących ze słuchowiska, wprowadziło to dodatkowy element inscenizacji – opowiada koordynatorka.

Duchowe oblicze miasta

O duchowości miasta decydują ludzie, którzy je współtworzą i których już z nami dzisiaj nie ma. To często oni staja się zalążkiem tworzącej się tkanki kulturotwórczej w mieście.   

 

Oprócz Teatru 44 w Szamocinie działają, Chór Ignacego Jana Paderewskiego i Orkiestra Dęta, a to działanie może być początkiem teatru amatorskiego w Szamocinie – skomentował podczas premiery spektaklu Mirosław Juraszek, starosta chodzieski.

 

Działanie projektowe może mieć w przyszłości  korzystny wpływ na promocję miasta. Dzięki budowaniu wspólnej i twórczej przestrzeni lokalnej wzmacniamy naszą tożsamość regionalną.   

 

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

fot. z archiwum Programu Kultura w drodze

Dlatego zależy nam, aby odwiedzać pobliskie szkoły w rejonie, zarażać ludzi pasja i wzbudzać w nich entuzjazm, a tym samym  aktywizować małe społeczności – przyznaje koordynatorka projektu.

Pierwsza podróż ze spektaklem „Dzielny Azorek” do Lipiej Góry .

 

Spektakl „Dzielny Azorek” został zrealizowany w ramach programu „Kultura w drodze” przygotowanego przez Departament Kultury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego. Założeniem programu było, żeby artyści i animatorzy kultury realizowali projekty artystyczne i edukacyjne, adresowane do mieszkańców tych miejscowości regionu, które oddalone są od wielkomiejskich centrów kultury. O innych projektach „Kultury w drodze” przeczytasz: tutaj

Podziel się kulturą!
Ciekawe
Ciekawe
0
Świetne
Świetne
0
Smutne
Smutne
0
Komiczne
Komiczne
0
Oburzające
Oburzające
0
Dziwne
Dziwne
0