Michał Dachtera

Fort VII

„Ciemna, dżdżysta noc. W kamienicy wszyscy śpią. Grobowa cisza. Nagle słychać szelest cicho podjeżdżającego samochodu. Wysiada z niego dwóch mężczyzn, wchodzą do jednego z mieszkań, wyciągają kogoś wprost z łóżka — i odjeżdżają do Domu Gestapo. Takich aut tej nocy przejeżdża więcej — i niejeden raz. W wyniku obławy zebrało się w Domu Gestapo tym razem kilkuset Polaków. Stąd po przesłuchaniach lub bez, po szykanach lub torturach wyjeżdżają na znany Fort VII, gdzie albo giną w lochach, albo też zostają wysłani do obozu karnego w Żabikowie — względnie na Młyńską, stąd znowu albo do Wronek, albo pod gilotynę. A ileż z Fortu VII nie pojechało już dalej — i nie wróci już nigdy. Było to tak niedawno. Tysiące Polaków poznało tę męczeńską drogę z domu na Fort VII” – pisał w kwietniu 1945 roku A. Wietrzykowski na łamach „Głosu Wielkopolskiego”.

Sebastian Gabryel

Muzyka jest potęgą

„Moja praca polega na tym, żeby iść z tą potęgą do ludzi i pilnować, żeby w całym ludzkim zamieszaniu muzyka nie została przesunięta na bok – żeby nie stała się tylko oprawą spotkania, dodatkiem do projektu albo tłem dla naszych emocji. Wspólna praca ma być żywa i ludzka, ale musi prowadzić do jakości, zmiany i rozwoju, a nie tylko do miłego spotkania z artystami” – mówi Ewa Smoleńska, flecistka, psycholog muzyki, założycielka i prezeska Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Z Muzyką do Ludzi”, która otrzymała Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie kultury za rok 2025.
D
Kontrast Wyłącz ruch