fot. Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu

Legenda Bałtyku on-line

Zatopione miasto i zagubiona korona, intryga i gniew słowiańskiego boga, wybór: miłość czy pieniądze oraz aria najczęściej wykonywana przez Kiepurę. Zapraszamy na „Legendę Bałtyku” Feliksa Nowowiejskiego – spektakl wyróżniony trzema nagrodami im. Jana Kiepury w 2017 roku.

Nie zawsze łatwo odpowiedzieć na pytanie, dlaczego niektóre dzieła popadają w zapomnienie. Czy w przypadku "Legendy Bałtyku" Feliksa Nowowiejskiego zadecydowała data powstania kompozycji?

 

Jest to dzieło mistrzowskie, łączące w sobie wachlarz znakomitych rozwiązań muzycznych: od harmonii i instrumentacji na nowoczesnych wzorach Wagnera i tzw. szkoły nowoniemieckiej, poprzez kontrapunkty i modalizmy w dawnym stylu aż po inspiracje muzyką ludową, traktowaną już w nowym, modernistycznym duchu – a wszystko to podporządkowane spójnej, nadrzędnej idei scenicznej. W polskiej literaturze operowej nie ma dzieł porównywalnych zbyt wiele.

"Legenda Bałtyku" powstała jednak w 1924 roku, a więc po "Święcie wiosny" i przełomowych utworach Schönberga.

 

Czy tutaj tkwi klucz: w wierze w jakiś imperatyw postępu w muzyce, który nie pozwala kompozytorowi „spóźnić się” o kilka lat?

Przez niemal stulecie w taki sposób pisano historię muzyki. Czy dziś, kiedy chcemy już pisać tę historię inaczej – nie jako historię innowacji, ale jako historię różnorodności i historię muzycznej wartości – "Legenda Bałtyku" nie zaczyna się domagać wielkiego powrotu?

kierownictwo muzyczne: Tadeusz Kozłowski

reżyseria i choreografia: Robert Bondara

scenografia: Julia Skrzynecka

kostiumy: Martyna Kander

reżyseria świateł: Maciej Igielski

kierownictwo chóru: Mariusz Otto

Doman (solista) - Pavlo Tolstoy

Doman (tancerz) - Gal Trobentar Žagar

Bogna (solistka) - Wioletta Chodowicz

Bogna (tancerka), Jurata - Julia Korbańska

Mestwin - Aleksander Teliga

Tomir - Szymon Komasa