Zaskakująco wiele osób się zdziwiło, że ktoś za swą pracę żąda zapłaty. Adekwatnej do jakości tego, co zrobił. Pewnie gdyby to dotyczyło – nie wiem – glazurnika, kogoś z warsztatu naprawczego lub pracownika korporacji – nikt by nie dyskutował o tym, byłoby oczywiste, że skoro wykonał zadanie lepiej, niż ktokolwiek się spodziewał, powinien dostać nie tylko umówione wynagrodzenie, ale nawet premię. Jednak tym razem chodzi o pisarza, gorzej – o pisarkę, więc kategorie oceny są inne.

Miasto – jakie jest, każdy widzi – ale czy na pewno? Co z nami rzeczywiście robi, w jaki sposób na nas oddziałuje? Współczesna literatura metropolii to coś więcej niż opowieści o zatłoczonych ulicach i neonowych światłach?

„Bądźmy gotowi i gotowe stanąć na drodze do szczęścia, gdy to szczęście jest oparte na niesprawiedliwości” – mówi badaczka i pisarka Sara Ahmed. W rozmowie opowiada o walce z patriarchatem, queerowej tożsamości i odwadze stawiania oporu, nawet jeśli oznacza to zepsucie rodzinnej kolacji.

Stare księgi mają niesamowite historie, skrywają wiele tajemnic i można z nich wyczytać znacznie więcej, niż się wydaje. Wędrują jak ludzie z miejsca na miejsce, czasami tylko przywiązują się na dłużej do którejś z półek. Należą do jednego właściciela lub są własnością całych społeczeństw. Stanowią część prywatnego księgozbioru lub są wpisane do katalogu publicznej biblioteki.

„Pisząc, rozpłakałam się nad historią Noemi, moim alter ego, że musiałyśmy to wszystko przejść. Miałam wiele szczęścia, bo towarzyszyły mi wspierające osoby. Natomiast nikt za ciebie tranzycji nie przejdzie” – mówi Julia Durzyńska, biolożka molekularna, autorka powieści „Kiedy słońce wypieka sny”.

W sierpniu 2024 roku, w ramach programu pt. "Goście Radziwiłłów", odbyła się trwająca 3 tygodnie rezydencja literacka. W jej trakcie, trzy osoby pracowały nad swoimi autorskimi utworami.